O Nas
Kim jesteśmy, jak wygląda zwiedzanie

Zwiedzanie naszej kopalni dzieli się na dwie części – muzealną i podziemną. Na każdej z czterech sal wystawowych turyści zapoznają się z inną tematyką dotyczącą kopalni.

Pierwsza sala dotyczy samego węgla. Można na niej prześledzić proces jego węgla, dowiedzieć się o jego właściwościach oraz zobaczyć jego różne rodzaje. Wśród eksponatów znajdują się, między innymi, autentyczne odciski paproci, skrzypów i widłaków sprzed 300 milionów lat, węgle oraz wiele minerałów.

Kolejna sala dotyczy historii górnictwa. Można dowiedzieć się jak rozwijało się górnictwo w Nowej Rudzie oraz poznać bliżej górnicze tradycje, takie jak Barbórka czy Karczma Piwna. Wśród eksponatów znajdują się, między innymi, mundury, szpady, kordziki, laski, lampy, hełmy i kufle. W trzeciej sali turyści dowiedzą się, dlaczego noworudzka kopalnia była jedną z najniebezpieczniejszych kopalń w Europie, na czym polegało zagrożenie związane z dwutlenkiem węgla i w jakich warunkach pracowali nasi górnicy. Na sali można zobaczyć różne rodzaje aparatów tlenowych oraz wiele górniczych sprzętów, jak na przykład metanomierze, zapalniki czy wyrywacze rurkowe.

Ostatnia sala to dyspozytornia, zwana "sercem kopalni". Oryginalny sprzęt pozwala poczuć się tak, jakbyśmy sami czuwali nad bezpieczeństwem górników pod ziemią. Po sprawdzeniu komunikatów i map turyści mogą udać się pod ziemię.

W drodze do sztolni Lech można zobaczyć wieżę szybową o tej samej nazwie oraz wentylatory. W samej kopalni turyści będą mogli poczuć się, jakby wkroczyli do wciąż działającego miejsca. Nie tylko wszystko można zobaczyć, ale i samemu dotknąć, a nawet popracować górniczymi narzędziami. Pozostawione po górnikach sprzęty dalej działają. W akcji można zobaczyć na przykład przenośnik, kombajn, młot pneumatyczny czy lutnię wentylacyjną. Wzdłuż trasy są ekspozycje pokazujące pracę górników, koni czy dzieci.

Wielką atrakcją jest duch Skarbnik, który wciąż mieszka w kopalni i straszy oraz rozbawia turystów. Na koniec podróży wyjeżdża się z kopalni autentyczną, górniczą kolejką. Nasza podziemna trasa turystyczna skrywa wiele tajemnic, ale najlepiej odkryć je samemu!

Kim jesteśmy?

Podziemna Trasa Turystyczna "Kopalnia Węgla" powstała już w 1996 roku, wtedy jako Muzeum Górnictwa. Jeszcze gdy w Nowej Rudzie działała kopalnia, w kilku głowach narodziła się idea zachowania jej części w formie muzeum. Miało ono przypominać o noworudzkim dziedzictwie, przekazywać je kolejnym pokoleniom, które już nie zetknęły się z kopalnią i być ważnym punktem na kulturalnej mapie Nowej Rudy i Kotliny Kłodzkiej.

Co robimy?

Nasza misja jest prosta – codziennie pokazujemy trud pracy górniczej rzeszom turystów. Przypominamy o tym starszym pokoleniom, uczymy nowe. Zachowujemy i przechowujemy górnicze tradycje i pamiątki. Dbamy o powierzoną nam sztolnię Lech, ostatnią część noworudzkiej kopalni. Wszystko to, choć jest poważnym zadaniem, nie wyklucza świetnej zabawy. Programy turystyczne i edukacyjne są dostosowane do każdej grupy wiekowej. Doskonale wiemy, że człowiek najwięcej zapamięta, gdy czasem będzie zabawnie, a czasem strasznie.

Jak to wygląda?

W zakładkach "Dla indywidualnych" oraz "Dla grup" znajdują się wszystkie informacje o tym, jakie są oraz jak wyglądają programy dla turystów indywidualnych oraz grup zorganizowanych.

Co było wcześniej?

Wcześniej była tu kopalnia. Na dodatek, najwcześniej na obecnych polskich ziemiach, bo pierwsze wzmianki o wydobyciu węgla pochodzą już z 1434 roku! Górnictwo nabrało rozpędu w XVIII wieku, wraz z powstaniem kopalni Ruben (1741 rok), poprzedniczki kopalni Piast oraz początkami rewolucji przemysłowej. Choć kopalnie węgla kamiennego posiadają wiele wspólnych punktów w swoim rozwoju i historii, kopalnia Ruben, a potem KWK Nowa Ruda, posiadały kilka unikatowych cech, które wyróżniały je na tle innych. W 1877 roku odkryto w Nowej Rudzie złoża łupku ogniotrwałego. Po II wojnie światowej było to jedyne miejsce w Polsce, gdzie łupek wydobywano, poddawano skomplikowanym procesom oczyszczania i prażenia. Powstała dzięki temu unikatowa infrastruktura przemysłowa, w tym słynne noworudzkie piece prażalnicze. Inną rzeczą wyróżniającą nasze kopalnie były wyrzuty gazów i skał, a zwłaszcza dwutlenku węgla. To nietypowe niebezpieczeństwo sprawiało, że noworudzka kopalnia była jedną z bardziej niebezpiecznych kopalń w Europie! W latach 1908-1945 zanotowano aż 596 wyrzutów o łącznej masie skał po wyrzutowych ponad stu tysięcy ton! Największa katastrofa górnicza (10 maja 1941 rok) kosztowała życie 187 ludzi. Wymuszało to całkiem inny rytm pracy i inne podejście do górnictwa niż w większości innych kopalń. Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku podjęto decyzję o zamknięciu kopalni ze względów ekonomicznych. W 1995 roku z KWK Nowa Ruda wyjechali na powierzchnię ostatni górnicy. To wszystko jednak najlepiej usłyszeć na miejscu, od naszych przewodników, którzy wyjaśnią wszystkie niuanse i zawiłości noworudzkiego górnictwa.

Co będzie w przyszłości?

Wciąż będziemy trwać na stanowisku i przekazywać naszą wiedzę i pasję dla coraz większej liczby ciekawych świata ludzi. Wciąż będziemy się rozwijać, tworzyć kolejne programy, zwiększać naszą liczbę eksponatów. A jeśli los okaże się dla nas łaskawy, to kto wie, czy Nowa Ruda znów nie stanie się górniczym miastem i ponad pięćsetletnie tradycje nie powrócą do życia.

Jak nas znaleźć?

Wszystkie potrzebne informacje do dostania się do nas są dostępne w zakładce "Kontakt". Odnośniki po lewej stronie witryny natomiast przenoszą do różnych miejsc w Internecie, gdzie można nas znaleźć w formie wirtualnej.